Ibiza vibes in Zanzibar

Ik zit in een barretje in Zanzibar met een Ibiza en Salou gevoel. Ibiza, omdat hier veel hippe witte mensen zijn en Salou, omdat het elke avond een feest is, maar wel elke avond in een andere bar of hotel.

Rijke witte mensen

Ondertussen zou je bijna vergeten dat je tussen de golfplaten huizen door bij het hotel komt. Bij Afrikaners, het lokale restaurant, mixen we elke avond als we aan een Swahili maaltijd zitten, zoals ei met friet, een typisch lokaal gerecht. Ook dankzij de Masai die hier in traditionele kledij over het strand lopen en sieraden proberen te verkopen merk je dat je in Tanzania bent. Alleen diegene die een soort stempel op hun wang hebben zijn echte Masai, anderen kleden als Masai, omdat je dan waarschijnlijk meer verkoopt. Maar buiten deze toeristische verkopers merk ik amper dat ik in Afrika ben. In ieder geval niet het Afrika wat ik in mijn gedachten heb.

Met de Dala Dala naar de dokter

Totdat ik naar de dokter moet, omdat ik last heb van geel vocht dat al een paar dagen uit mijn oor loopt. Ik kan er voor veertig dollar heen gebracht worden, maar ik weet inmiddels dat het met de Dala-Dala, de lokale bus, amper een paar euro is, dus ik ga zelf. Eigenlijk kom ik zonder problemen bij de dokter aan die mij geruststelt: ik heb geen blijvende gehoorschade. Ik heb een oorontsteking en een week aan de oordruppels helpt mij daarvan af. Gelukkig maar, want ik had al een doemscenario in mijn hoofd dat ik wellicht nooit meer kan duiken, maar het valt mee.

Stone Town

Terug ben ik toch in de buurt van Stone Town, het stadje op Zanzibar, dat een eiland is en met een boottocht van twee uur te bereiken is van Dar El Salaam, de hoofdstad van Tanzania.

Ik heb zoveel verschillende verhalen gehoord over Stone Town, van dat het heel saai is tot een leuk stadje waar je prima een paar dagen kan verblijven. Dat laatste zou ik niet doen, een dagje is genoeg, maar het is een mooi stadje met smalle straten dat Portugees aan doet. Helaas is het internet hier zo langzaam dat ik niet in staat ben om uit te zoeken wat de geschiedenis van Stone Town is op Zanzibar.

Kitesurfing

De meeste witte mensen die hier naartoe komen, waaronder veel Nederlanders, Duitsers, Denen, Zweden, Zuid-Afrikaners, Russen en Polen, komen voor het kitesurfen. Dit is een van de beste plekken in de wereld om het te doen en te leren. Bovendien is het lekker weer.

Einde van het seizoen

Het is maart wel het einde van het seizoen, volgende maand begint het regenseizoen, dus er is niet altijd wind en er zijn dan ook veel minder toeristen, maar om eerlijk te zijn vind ik dat wel fijn. Er zijn nog genoeg mensen om mee te feesten en het tenminste niet te druk op het strand.

Daarbij zijn de mensen van Tanzania niet zo vervelend als in sommige landen waar ze je blijven stalken om iets te verkopen. Iedereen is juist heel aardig en probeert eerst een relatie aan te gaan voordat ze je iets verkopen. Daarbij verwachten ze niet altijd geld, wat wel fijn is.

Terug naar Paje

Nadat ik een groot deel van Stone Town heb gezien besluit ik terug te gaan naar Paje, waar ik een hotel aan het strand heb. Een man zegt dat ik niet meer naar Paje kan, maar ik besluit dat ik toch zelf even kijk of de Dala-Dala gaat en jawel, hij gaat. Ik kan alleen niet direct.

Eerst gaan er minimaal twee bussen voorbij, omdat ze vol zitten. Als er dan vervolgens een bus aankomt begint iedereen te rennen waaronder ik ook. Ik wil namelijk wel terugkomen. Een man begint te klagen over mij in de menigte. Ik weet niet waarom, maar ik wist dat het over mij ging en zeg iets van ‘wow, hello!’. De hele groep mensen begint te lachen en uiteindelijk komen we beide niet in de bus.

Kind in de bus

Gelukkig lukt het mij bij de volgende wel en de man niet, dus ik ben blij. We stoppen een paar bushaltes verder om twee vrouwen en een kind binnen te laten in de bus terwijl de bus helemaal vol is. Toch willen ze persé mee en dus wordt eerst het kind naar binnen gehesen, die wordt in de handen van een vreemde vrouw geduwd waarop het meisje begint te huilen en dan stapt haar jonge moeder en vriendin in die samengeperst bij de deur staan. Dan beginnen we rijden het meisje begint harder te huilen, want ze ziet haar moeder niet. Niemand reageert hierop. Ik geloof niet dat ik dit ooit eerder gezien heb: dat je als kind in handen van wildvreemde wordt geduwd in de bus, maar in Tanzania of in Zanzibar kijkt er schijnbaar niemand van op.

Feesten in Paje

Laat in de avond ben ik terug in Paje waar ik lokaal eten, een chapati met wat kleine hapjes neem. Chapati is Indiaas, maar ook typisch lokaal eten in Tanzania. Hoe het ooit naar Tanzania is gekomen? Geen idee, maar het is wel lekker.

Terug in het hotel is iedereen er weer en pak ik het Salou-leven weer op. Op naar het volgende feestje.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Ibiza vibes in Zanzibar

I am sitting in a bar in Zanzibar with an Ibiza and a Salou feeling. Ibiza, because there are many hip white people and a Salou vibe, because there is a party every night in a different bar or hotel on the beach.

Rich white people

In the meantime you would almost forget that you pass through the corrugated iron houses at the hotel. At Afrikaners, the local restaurant, we mix every evening when we’re at a Swahili meal, like egg with fries, a typical local dish. Also thanks to the Masai who walk on the beach in traditional clothing and try to sell jewelry you notice that you are in Tanzania. Only those who have some kind of stamp on their cheeks are real Masai, others dress like Masai, because then you probably sell more. But apart from these tourist sellers I hardly notice that I am in Africa. At least not the Africa I have in mind.

With the Dala Dala to the doctor

Until I have to see a doctor, because I am suffering from yellow fluid that has been running out of my ear for a few days. I can be taken there for forty dollars, but I know by now that the Dala Dala, the local bus, is barely a few euros, so I go myself. Actually I arrive without any problems at the doctor who reassures me: I have no permanent hearing damage. I have an ear infection and a week on the drops helps me to get rid of it. Fortunately, because I already had a doom scenario in my head that I might never be able to dive again, but it is not that bad.

Stone Town

Back home I’m near Stone Town, the town on Zanzibar, which is an island and can be reached by two hour boat trip from Dar El Salaam, the capital of Tanzania.

I’ve heard so many different stories about Stone Town, from being very boring to a nice town where you can stay for a few days. I wouldn’t do the latter, one day is enough, but it is a beautiful town with narrow streets that looks Portuguese. Unfortunately the internet here is so slow that I am not able to find out what the history of Stone Town is on Zanzibar.

Kitesurfing

Most white people who come here, including many Dutch, Germans, Danes, Swedes, South Africans, Russians and Poles, come for kitesurfing. This is one of the best places in the world to do and learn. Moreover, the weather is good.

Quiet due to ending of season

March is the end of the season, next month the rainy season starts, so there is not always wind and there are less tourists, but to be honest I like that. There are still enough people to party with and at least not too busy on the beach.

The people of Tanzania are not as annoying as in some countries where they keep stalking you to sell something. Everyone is very nice and tries to start a relationship before they sell you something. They don’t always expect money, which is nice.

Back to Paje

After seeing a large part of Stone Town I decide to go back to Paje, where I have a hotel on the beach. A man says I can’t go to Paje anymore, but I decide to check if the Dala-Dala is going and yes, he is. I just can’t go directly.

First at least two buses pass by, because they are full. Then when a bus arrives everyone starts running, including me. I want to come back. A man starts complaining about me in the crowd. I don’t know why, but I knew it was about me and say something like ‘wow, hello! The whole group of people starts laughing and eventually we neither get in the bus.

Child in the bus

Luckily I can do it with the next one and the man can’t, so I am happy. We stop a few bus stops further to let two women and a child in while the bus is completely full. Still they want to come along and so first the child is hoisted inside, he is pushed into the hands of a strange woman on which the girl starts to cry and then her young mother and girlfriend get into the bus who are squeezed together at the door. Then we start driving the girl starts to cry harder, because she doesn’t see her mother. Nobody responds. I don’t think I have ever seen this before: as a child you are pushed into the hands of strangers in the bus, but in Tanzania or Zanzibar nobody seems to look up.

Parties in Paje

Late in the evening I am back in Paje where I eat locally, a chapati with some small snacks. Chapati is Indian, but also typical local food in Tanzania. How it ever came to Tanzania? No idea, but it is delicious.

Back in the hotel everyone is there again and I pick up Salou life again. On to the next party.

One thought on “Ibiza vibes in Zanzibar

  1. Mooi verhaal weer. En de buservaring is herkenbaar. In Madagascar meegemaakt.

    Zonnige groet,

    Roy van Joost

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.