Leuk bedacht, maar alles loopt altijd anders

Het was natuurlijk leuk bedacht, en schrijven, en bloggen, en Spaans leren, maar als je een nieuwe taal leert dan blijft er weinig ruimte over na vier uur in de ochtend met mijn lerares Rosario, lunch om kwart over één met mijn Spaanse familie waar ik verblijf en huiswerk in de middag, om dan nog de energie te steken in schrijven en bloggen. Je moet ook niet te veel willen (zeg ik tegen mijzelf).

Teveel willen

Misschien wil ik dat ook wel te vaak, te veel willen, maar dat heb ik afgeleerd tijdens mijn reizen. In het begin van mijn reis zag ik meer landen en meer steden, meer bergen en evenementen. Nu zit de rust er al heel erg lang in. Ik houd ervan om lang op een plek te blijven, mensen te leren kennen en dan door te gaan. Meestal kom je dezelfde mensen weer tegen als je in hetzelfde land blijft.

Like-minded people

Tot nu toe was ik ook vaak de enige die langer dan twee of drie maanden aan het reizen is. Ik kwam niemand tegen die deed wat ik doe, maar hier in Midden-Amerika, in Guatemala, is dat heel anders. Bijna iedereen die ik leer kennen op mijn Spaanse school reist voor een half jaar of een jaar door Zuid- en Midden-Amerika. Sommigen hebben er, net als ik, al een paar maanden op zitten, maar veel beginnen met de Spaanse les om Spaans te leren of om het te herhalen.

Spaanse les

De Spaanse les is heel leuk. Allereerst de locatie. Het is in een tuin waar iedereen aan een tafel zit met zijn of haar leraar. Iedereen heeft hier privéles. Wat ongetwijfeld de beste manier is om te leren. Ik verbaas mij erover hoeveel ik leer op een dag. Spreken zal het moeilijkste zijn wat ik begrijp van mijn medeleerlingen, maar op schrift en als mij leraar langzaam spreekt versta ik het al. Toch knap van mijzelf vind ik naar drie, ik herhaal, drie dagen.

Mijn Spaanse familie

En dan mijn familie. Die helpt ook enorm. Ze stellen stomme vragen of ik het eten lekker vind en wat mijn favoriete eten dan wel niet is, maar het helpt wel, want die kleine dingen die kan ik dan net wel weer zeggen en zij corrigeren mij als het niet goed is.

Spanglish

Ze beschuldigen mij dat ik Spanglish spreek, wat logisch is, lijkt mij, ik mix mijn Engels natuurlijk met mijn Spaans om een zin compleet te maken, maar goed, ik heb nog weken om dat af te leren. Menig fransoos – niet elke, maar ik heb er een aantal ontmoet – doet hetzelfde, maar dan in het Frans, Franshlish, wordt het dan? Het werkt in ieder geval, we verstaan elkaar en de beste manier om te leren is door heel veel fouten te maken. Een Nederlandse jongen adviseerde mij ook om dronken in de kroeg te worden en met locals te praten. Dat is hetzelfde idee. Met een biertje in de hand praat je gemakkelijker.

Rust in mijn reis

Vanwege mijn ‘rust’ in mijn reis heb ik besloten niet nog eens ontelbare landen te gaan bezoeken. Als het goed is zit er een reisje in juni naar Cuba in het verschiet als een vriendin langs wil komen en we samen gaan reizen, maar dit staat nog niet helemaal vast, en sowieso zie ik een andere vriendin in Mexico als we samen gaan duiken. Daar heb ik nu al onwijs veel zin in al zal dat eind juni worden en dat wordt ook – ja vers van de pers dit – het einde van mijn reis. Ik heb besloten dat ik half augustus terug zal vliegen naar Nederland. Het voelt bijna onwerkelijk, maar dan heb ik 14 maanden gereisd en het is niet het begin van mijn reizen, maar een nieuw begin van nog vele reizen die komen gaan.

De moeilijkste periode van mijn reis

De moeilijkste reis die ik dit jaar ga maken is waarschijnlijk thuiskomen. Hoe doe je dat als je meer dan een jaar niet hebt gewerkt? Een appartement zoeken en vinden, een ritme krijgen, en mijn eigen coaching starten. Opleidingen daarvoor zoeken, als zzp-er starten etc. Allemaal dingen die ik tijdens mijn reis heb bedacht ga ik uitvoeren, maar dat zal wellicht nog niet zo simpel of zo gemakkelijk gaan als dat ik het zeg.

Nieuwe dingen

In ieder geval zullen het veel nieuwe dingen zijn en dat maakt mij altijd erg vrolijk. Ik houd van nieuwe dingen. Daarom is reizen ook zo leuk, nieuwe mensen, nieuwe ervaringen, ander eten. I love it!

Zo ga ik mijn uitdagingen in Nederland dan ook zien, nieuwe dingen, nieuwe liefdes (hoop ik) en nog zoveel meer. Oude dingen die goed zijn houd ik ook: vrienden en familie, want je weet na meer dan tien maanden reizen ook wie je vrienden zijn.

Guatemala!

Maar dat alles is voor later: nu eerst Guatemala en ook hier heb ik bedacht om iets nieuws te gaan doen: vrijwilligerswerk. Na tien maanden genieten van alle luxe – niet altijd, maar soms ook wel – en niet werken lijkt het mij onwijs leuk om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik heb het nog niet helemaal rond, maar met een beetje geluk kan ik hier op een school gaan werken met kinderen. Dat lijkt me geweldig en ook goed voor mijn Spaans, want het is heel leuk om medestudenten te hebben, maar daarmee praat je toch vooral Engels en soms Duits, dat helpt me niet. Hoewel mijn hersenen een kleine break in mijn Spaans leren wel heel lekker vinden merk ik.

Het leven is niet planbaar

Bien, maar ik kan dit natuurlijk uitdenken, maar net zoals met mijn plannen om hier veel te schrijven, zal het wel weer allemaal anders lopen en dat vind ik heerlijk. Het leven is niet planbaar en dat zou het ook nooit moeten worden, zijn, of moeten willen zijn. Ik kan hier nog zoveel wijsheden in kwijt, maar dat wil ik niet. Fijne dag mensen, geniet een beetje van de kleine dingen die het leven leuk maken.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.