Marleen Weener
Geen onderdeel van een categorie Griekenland

No way back

De spanning stijgt hier in Athene, de wedstrijden van het WK zijn begonnen en iedereen zit aan de buis gekluisterd. Leuk, want ik ga over een paar dagen naar Moskou en daar zal het wel helemaal leven. (klik op de foto om meer te lezen)

nl

De spanning stijgt hier in Athene, de wedstrijden van het WK zijn begonnen en iedereen zit aan de buis gekluisterd. Leuk, want ik ga over een paar dagen naar Moskou en daar zal het wel helemaal leven.

Ik zit nu een barretje in Athene. Messi is in beeld, even een detail. Mijn kleine teen heeft een enorme punt op het midden. Opgelopen van een wespennest deze ochtend. Er zijn betere ochtenden om te beginnen. We zaten aan een heerlijk ontbijt – gemaakt door Caro – op ons balkon. Er waren al wat wespen, maar we bespraken net dat wespen uit zichzelf nooit steken.

‘O er zit er een tussen je kleine teen,’ en toen was het raak. Ik kon niet rustig reageren, ondanks alle yoga, en de wesp voelde zich natuurlijk bedreigt tussen mijn kleine teen en mijn vingers die probeerden hem weg te krijgen.

Caro was de held door meteen te gaan zuigen aan mijn kleine teen nadat ik de angel eruit had gehaald. Dank je wel daarvoor! ’s Nachts had ze mij ook al eens omhelst, dus liefde alom. Daardoor is het niet dik geworden. Behalve het gaatje van angel en dat het wat prikt valt het mee.

Het was een rustige ochtend. We hebben gelopen en niets gedaan, maar dat kwam gedeeltelijk door de wesp. Gisteravond zijn we wijn gaan drinken in de stad, bij een leuke Italiaan. Aanrader voor wie ooit op Eagina is, maar ik hoop dat iedereen vooral weg blijft, want het eiland is nu perfect. Niet te veel toeristen.

We waren gisteren op het strand aan de andere kant van waar wij zitten. Daar was een strandtent met een klein terras. Ik denk dat er hooguit vijftig mensen waren. Aan het eind van de dag heb je idee iedereen een klein beetje te kennen, omdat je elkaar de hele middag ziet. Toen we weg gingen zwaaiden we meerdere gezinnen – een Nederlands, Frans en een Engels stel – en de eigenaar, en serveerster, uit.

We kennen iedereen vooral, omdat iedereen Tony wil aaien. Ik heb er nooit over nagedacht, maar Grieken houden van honden. Veel mensen hebben een of meerdere hond. Niemand heeft een hond zoals Tony gezien, hij is een labradoedel, dat trekt veel aandacht. Tony vindt alles prima, hij laat zich door iedereen aaien. Honden zijn wat lastiger. Tony wil spelen, hij is in de pubertijd, maar de honden zijn dat niet gewend en grommen vooral (helaas).

Argentinië scoort, 1-0. Tegen Engeland. Weinig reactie.

Caro vroeg wat ik nu het leukste vond aan de afgelopen dagen. Het waren er drie, maar het voelt als vijf. En dat waren de gesprekken die we hebben gehad. Vooral het gesprek in de Italiaan zal mij bijblijven. Het onderwerp was: waar ben jij over een jaar? Ik heb geen idee, Caro een beetje, maar niemand weet uiteindelijk wat de toekomst brengt.

De titel ‘No way back’ slaat op dat ik altijd terug mocht komen van Caro (super aardig), maar dat gaat niet: ik wil alleen vooruit. Er is geen weg terug.

0 reacties op “No way back

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.