Dima in Ekaterinburg
Geen onderdeel van een categorie Rusland

Sheldon Lee Cooper in Ekaterinburg

Officieel ben ik in Azië, maar volgens het bestuur van Yekaterinaburg of Ekaterinburg is dit Europa. Ze hebben zelfs een beeld of iets dergelijks – ik heb niet de moeite genomen om te gaan kijken – opgericht om te bewijzen dat dit Europa is. (klik op de foto om meer te lezen)

nl

Officieel ben ik in Azië, maar volgens het bestuur van Yekaterinaburg of Ekaterinburg is dit Europa. Ze hebben een beeld of iets dergelijks – ik ben niet gaan kijken – opgericht om te bewijzen dat dit Europa is. Ik weet niet of ik het Europa vind, omdat veel mensen geen Engels kunnen. Ik praat via Google Translate met de meesten, wat prima gaat, maar het doet mij vooral aan China – Azië dus – denken.

De rode lijn van Ekaterinburg

Ekaterinburg is geen Moskou. Het is een gemoedelijk stadje op zevendertig uur treinen vanaf Moskou. Ik vind het saai. Er is een rode lijn door de stad. Als je die volgt dan heb je alle bezienswaardigheden gezien. Het koste mij drie uur. Wel heel handig, want je hoeft niet na te denken waar je heen moet. Volgens mij doen alle toeristen het. Een tip voor Amsterdam. Dan kun je toeristen sturen.

De lijn is ontstaan door een referendum van de leukste dingen in Ekaterinaburg. Idee van een lokale jongen. Dit leidde tot een lijst. Met de lijn kan je alle dingen van de lijst zien. Behalve het Jeltsin – in het Russisch schrijf je dit echt heel anders – Museum, want die is later gebouwd. Helaas was het dicht toen ik er was, want hij is terecht een held. Hij werd de eerste president. Hij heeft in 1991 vrijwillig zijn termijn opgezegd en nieuwe verkiezingen uitgeroepen. Dat zie ik de huidige leider nog niet doen.

Het WK 2018

Gisteren was de wedstrijd Rusland – Uruguay. Leven in de brouwerij! Ik wilde net als in Moskou naar de Fan Fest, maar die werd gesloten vanwege drukte. Jammer! Ik ging een bar in. Daar is het anders dan in Nederland met het WK. Iedereen zit aan tafel en kijkt al etend naar de wedstrijd. Er was een gast die een vlag bij zich had, maar dat is het. Daarbij verloor Rusland met 3-0, terecht want ze speelde belabberd en speelde in de eerste helft al met tien man.

Hostelleven

Toch heb ik het naar mijn zin. Dima (a.k.a. Sheldon Lee Cooper), de host in het hostel, heeft humor. En er zijn Mexicanen die morgen een wedstrijd hebben. Met Abraham heb ik geschaakt. Hij vertelde er niet bij dat hij jarenlang training heeft gehad. Ik heb dus wat les van hem gehad. Hoe handig! De Japanners zijn weer weg. Die speelden eergisteren. In de stad waren ze overal te zien. Vooral bij de chocolade in de supermarkt. Alsof dat in Japan niet te koop is?

Verder heb ik nog vrienden gemaakt met mijn Russische kamergenootjes. Twee dames van vierentwintig en eenendertig jaar. Allebei al moeder. En een Russisch meisje dat hier half woont, omdat ze bij de PizzaMia (een fastfoodketen) werkt.

Russische mannen

Complimenten voor de Russische mannen. Die zijn onwijs aardig en vriendelijk. Veel vrouwen zien er ook heel mooi uit. Al is het niet mijn kledingstijl, maar ze zijn vaak slank en lang.

Ik word vaak in het Russisch aangesproken. Ze vragen de weg of wat ik wil eten. Ik weet niet of dat komt omdat ze geen toeristen gewend zijn – buiten de WK-gangers ben ik een van de weinige toeristen – of omdat ze denken dat ik Russisch ben. Ik heb wel een kleurtje gekregen, maar Russen zijn divers. Je hebt ‘getinte’ Russen die uit de grensgebieden van Rusland komen. Hoewel ik hier geen echte donkere mensen heb gezien.

Afscheid

Toen ik wegging nam Sheldon bij de lift afscheid. ‘Never say goodbye,’ zei hij, ‘goodbye’. En Abraham schreeuwde mij na vanaf het balkon: ‘Chiao’.

 

Lees mijn tips voor Ekaterinburg. Lees boeken van Russische schrijvers, dat maakt het avontuur leuker, bijvoorbeeld Lolita.

0 reacties op “Sheldon Lee Cooper in Ekaterinburg

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.