Treinstation in Krasnojarsk
Geen onderdeel van een categorie Rusland

Treinen in Rusland

Treinen is simpel leven. De treinen zijn sinds Poetin er is, sinds het jaar 2000, vernieuwd. Het meisje uit een vorige blog zag een relatie of correlatie tussen die twee, maar misschien werd het tijd om de treinen te vervangen. (klik op de foto voor meer)

nl

Treinen is simpel leven. De treinen zijn sinds Poetin er is, sinds het jaar 2000, vernieuwd. Het meisje uit een vorige blog zag een relatie of correlatie tussen die twee, maar misschien werd het tijd om de treinen te vervangen.

Russische treinen zijn niet zoals in Nederland, want de afstanden zijn groot, dat er alleen slaapcabines zijn in de treinen die ik neem. Er zijn lokale treinen, maar die gaan vanaf een ander station. Op stations kun je links naar de lokale- en rechts naar de – hoe noemen ze dat eigenlijk, internationaal geloof ik – internationale treinen.

Naar de treinen

Dan loop je door een poort waar een man bij staat, om wapens te controleren denk ik, dat ding piept de hele tijd, en je loopt door. Een vrouw voor mij wilde niet door het poortje waarop de man gebaarde en de vrouw alsnog piepend door het poortje ging.

Per coupe staat er dan een dame of een heer, vaak jong, het type meisjes en jongens dat bij ons in de horeca werkt, die alleen mijn paspoort willen zien. Dan zie ze op hun lijst of ik in de trein zit, excuseren ze zich dat ze het geen Engels kunnen of noemen ze vol trots het coupenummer in het Engels en dan mag ik naar binnen. Van mijn medepassagiers nemen ze altijd het ticket in, maar ze weigeren die van mij altijd.

Oorlogsodeur

Deze keer stonden er militairen op het perron. Bij binnenkomst zaten er vier een coupe naast mij. Eerst ging er een naar binnen en deed zijn schoenen uit. De geur was niet te harden, maar hij had een spray mee. Ik vermoed gewoon deo, maar het kan dat er iemand een spray voor heeft uitgevonden. De geur komt mede door de hoge schoenen. Het zijn wandelschoenen, maar dan met een hele hoge schacht. Tot ver boven de enkel. Waarom geen lagere schoenen? Staat dit stoerder?

Ik vond de militairen niet slank. Ik ben sowieso langer – ik ben 1.74 meter – maar toen ze een voor een naar binnen gingen en binnen no-time vier jongens in hun boxer op de gang stonden zag ik dat ze geen vet hadden, maar dat ze heel gespierd waren, alleen dan met vet er op. Dus ze waren niet heel droog, zoals dat volgens mij heet in fitnesstermen. Ze waren in slanker dan ik dacht, maar niet persé het type militairen waar ik van onder de indruk ben.

Ze hadden olie mee in vier verschillende witte tankers. Ik weet niet waar ze die lieten, er zit een kleine ruimte onder de onderste twee banken voor je tas of koffers, of dus je tanks, maar daarmee zit het meteen vol en ze hadden nog vier backpack bij zich.

Ik herhaal het nogmaals: door de olie – dit is een nieuwe toevoeging – en hun zweet kwam er een enorme lucht uit de cabine. Oorlog ruikt vast ook zo. Mannen, zweet, benzine en dan wellicht nog kruid.

De mannen legden een verlengsnoer aan om hun telefoons te laden denk ik, hoewel ik dat ook zou willen in mijn coupe, maar het leek me niet handig dat nu aan te kaarten. In mijn vorige trein zat wel een stopcontact per bed, dus het ligt aan hoe modern de trein is.

Mijn coupe

In mijn coupe zat ik met een oma, of moeder, maar ik vermoed oma, van een jongentje van – ik ben slecht in gokken – tien jaar. Ze kunnen geen woord Engels, zelfs hun naam lukt niet, maar ik kreeg weer eten. Een Twix en een andere chocolade dit keer.

Een bed was vrij, maar die werd in de avond gevuld. Ik heb het niet gemerkt, want ik heb heerlijk geslapen.

Treinen betekend sowieso slapen-eten-slapen-eten-kletsen-eten-slapen-uit raam staren etc. Simpel leven.

Krasnoyarsk

Aangekomen in Krasnoyarsk wordt ik begeleid Dimitri mij naar mijn hostel. De buschauffeur vroeg er wie er Engels kon, en voilà. Hij studeert vergelijkend recht. In Nederland bestaat het ook, dan vergelijk je twee rechtssystemen. Hij vergelijkt Amerika en Rusland. Hij weet er veel van, zover ik het kan beoordelen. Mijn kennis van rechtbanken is nihil. Hierna verhuisd hij naar waar hij vandaan komt, Sint Petersburg.

Hij begreep niet wat ik (in godsnaam) hier deed. Ik ook niet, het zat op de route. Het zit tussen Novosibirsk en Irkuts in. We zullen zien. Soms verbazen juist de steden waar je het niet verwacht. O, en het is bloedwarm hier (Siberië hè).

*mijn route tot nu toe op de Transmongolië Express: MoskouEkaterinburgOmskNovosibirsk – onderweg naar Krasnoyarsk – Irkuts (het Baikalmeer) volgt nog – en daarna Mongolië

0 reacties op “Treinen in Rusland

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.