Nederland

Boekreview: Wees Onzichtbaar

nl

Je kijkt door de ogen van een jonge jongen die opgroeit in de Bijlmer in de jaren ’80 en ’90. Dat is het plot van Wees Onzichtbaar van Murat Isik. Het is een mooi verhaal waarin ik veel herken, omdat ik toen ook kind was. Toenmalige actuele thema’s die in de kranten stonden over de Bijlmer, zoals de Bijlmerramp, breezersletjes – in de kelderboxen van de Bijlmer – en over het algemeen het imago dat de Bijlmer heeft (of had) komen voorbij. Tegenwoordig moet je volgens mij Amsterdam West zeggen.

Schrijfstijl

De hoofdstukken zijn kort, soms wel heel kort en geven vaak een scene weer. De vader-zoon relatie staat centraal en in de rode draad door het hele boek, maar de context daarom heen komt ook aan bod. Aan de vrienden die verhuizen uit de Bijlmer, de verschillende groepen van Surinamers, Turken waarvan de hoofdpersoon wordt geacht te horen, maar hij is geen Moslim en zij zijn Zaza (een etnische groep uit of rond Turkije). De omgeving denkt alleen graag in hokjes dus is hij Turks en Moslim. Soms is meespelen dan gemakkelijker dan verzetten.

Held op sokken

Dat de hoofdpersoon geen held is vind ik fantastisch, maakt het heel realistisch. Ik weet niet of het boek autobiografisch is, maar je krijgt de indruk van wel.

Kritiek? Ja, dat er twee keer in staat dat de vader een aantal malen sloeg (dat gaat dus niet). Volgens mij is er met de hoofdstukken geschoven. Over het algemeen loopt het, maar soms springt het ineens naar zijn vrienden terwijl ik in mijn hoofd met de vader bezig was.

Prijswaardig

Wees Onzichtbaar is een mooi boek dat terecht de Libris Literatuurprijs heeft gewonnen – je ziet de verbazing in Murat’s ogen als hij hoort dat hij wint, leuk – en als je van mooie realistische scenes houdt met een inkijk in het leven in de Bijlmer van vroeger lees het dan.

Lees hier mijn andere boekreviews.

 

0 reacties op “Boekreview: Wees Onzichtbaar

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.